گوشه ای از وصیت نامه شهید خان بابا گرجی زاده

حال که با میل و رغبت،داوطلبانه تصمیم گرفته ام که با جهادمقدس با ابر قدرتها وقوای باطل شیطانی بپردازم،وصیت من این است.

اگر خدا راضی شد که شهید شوم بدانید که اول به خاطر دین اسلام است بعدا برای میهن و گرفتن حق مردم مستضعف جهان از گردن کلو زورگویان،برایم ناراحت نشوید،راهی است که خدا جلوی پایم قرار داده است ودیگر هرچه واقع شد،خودش بهتر می داند انسان روزی می خواهد بمیرد چه بهتر که در راه وهدفی چون دین وکشورش بمیرد.

اگر افتخار شهادت نصیبم شد مرا در قطعه شهدای کازرون به خاک بسپارید برایم گریه نکنید ولی کارهای که می گویم حتما انجام دهید.

1-چشمانم را باز بگذاریدتا بدانندکورکورانه از فرمان خدا پیروی نکرده ام.

2-دستانم را از تابوت بیرون بگذاریدتا مردم بدانند چیزی همراه خودنداشته ام و نبرده ام.

3-تکه یخی بر مزارم بگذارید تا بجای مادری که هرگز اورا ندیده ام گریه کند.

4-لاله سرخی بر مزارم بگذارید تا نشانه سرخی خونم باشد.

از اسلام ومسلمانان دفاع کنید،گول منافقین وضدانقلاب را نخورید،از کشورتان دفاع کنیدو بی تفاوت نباشید.

ازکلیه دوستان خداحافظی کرده واز انها میخواهم اگربدی ازمن دیده اند مرا حلال نمایند.

برچسبها: وصیتنامه, یخ, انقلاب, مزار, لاله سرخ

نوشته شده توسط جهانبخش خسروی در 23:38 | لینک ثابت •